Pomóżmy zwierzakom.... wystarczy 1 klik.....

20$2surf - zarabianie na reklamach

zarabiaj pieniądze

czwartek, 31 grudnia 2009

Szczęśliwego Nowego Roku!!!!


Witajcie!
Za niecałe 3 godziny przywitamy Nowy Rok.
Sylwester....Czas zabawy, tańców, muzyki...ale i też czas zastanowienia się nad mijającym rokiem i wyciągnięcia wniosków z tychże przemyśleń.
Chciałabym Wam życzyć wszystkiego najlepszego w Nowym Roku, aby był lepszy, a jeśli nie lepszy to przynajmniej tak dobry jak ten Stary. Życzę, aby spełniły się Wasze wszystkie marzenia - zarówno te duże, jak i te maleńkie...A może właśnie te maleńkie przede wszystkim, bo to one często są sensem naszego życia i pozwalają marzyć o rzeczach większych. Życzę również samych radosnych dni i wielu sukcesów.
Wszystkim tancerzom życzę też wytrwałości, cierpliwości i pokory wobec tańca oraz wielu inspiracji.

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO 2010 ROKU

środa, 30 grudnia 2009

"Punkt zwrotny"

Ciąg dalszy zachwytu Barysznikowem ;)

Pierwszy film, w którym wystąpił Barysznikow.

Fabuła:
"Deedee i Emma były kiedyś przyjaciółkami. Parę lat wcześniej walczyły o miano najlepszej primabaleriny. Deedee zrezygnowała z kariery dla rodziny. Wyszła za mąż i wychowuje dzieci. Emma poświęciła się karierze i jest niekwestionowaną gwiazdą baletu. Jedna zazdrościła drugiej życia. Ich losy znów się krzyżują – córka Deedee, Emilia postanawia zostać baletnicą i trafia pod opiekę Emmy" (źródło: wikipedia)

Trailer wygląda obiecująco.....


Pokuszę się o wyszperanie skądś tego filmu... jeszcze tylko nie wiem skąd...

wtorek, 29 grudnia 2009

Bolly i bhangra :) - na życzenie anonimowego gościa :))

Trochę odbiegając od tanecznej tematyki bloga, lecz nawiązując do jednego z wcześniejszych wpisów oraz spełniając życzenie Anonimowego gościa, znalazłam garstkę informacji i przykłady muzyki bolly i bhangry ;)


BHANGRA - rodzaj muzyki i tańca pochodzący z Pendżabu. Pierwotnie rodzaj tańca wykonywanego przez rolników podczas pendżabskiego święta wiosny (Waisakhi). Współcześnie tym terminem określa się także odmianę muzyki pop, która jest połączeniem elementów zachodniego rocka i tradycyjnej pendżabskiej muzyki. Próbka tutaj:


Natomiast BOLLY...hmmmm...wystarczy wyszukać jakikolwiek film bollywood i będzie wiadomo o co chodzi. Nie znalazłam jako takiej definicji, a nie jestem znawczynią tematu więc nie będę tworzyć własnej ;)
Mała próbka:




Wykonawcą, który w jakiś sposób może kojarzyć się, i który w pewnym sensie zahacza o bollywood jest Tarkan.

poniedziałek, 28 grudnia 2009

Michaił Nikołajewicz Barysznikow

Ostatnio, po raz kolejny już, przeżywam fascynację jednym z najlepszych, moim zdaniem, współczesnych nam tancerzy klasycznych - Michaiłem Barysznikowem. Jego technika i wdzięk są powalające. Często bywa porównywany z Rudolfem Nuriejewem (o nim wkrótce), ale moim zdaniem jest od niego milion razy lepszy. Sami oceńcie:

Dla porównania, ten sam fragment Korsarza w wykonaniu Nuriejewa:





Michaił Nikołajewicz Barysznikow urodził się 27 stycznia 1948 roku w Rydze, w rodzinie radzieckiego oficera i szwaczki. Kiedy miał 13 lat, zmarła jego matka. Niedługo potem ojciec ponownie się ożenił. Mimo wszystko, Barysznikow wspomina swoje dzieciństwo jako szczęśliwe. Interesował się sportem, językiem francuskim, a także uczył się gry na pianinie.
Od 10 roku życia uczył się w ryskiej szkole baletowej, a od 1964 roku kontynuował naukę w Leningradzkiej Szkole Choreograficznej profesor Aryppiny Waganowej, pod czujnym okiem Aleksandra Puszkina (byłego nauczyciela Rudolfa Nuriejewa). Dwa lata później otrzymał złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Warnie, a rok później został solistą baletu w Teatrze Opery i Baletu im. Kirowa w Leningradzie (Teatr Maryjski w Sankt Petersburgu). W krótkim czasie stał się wiodącym artystą tego teatru oraz jednym z faworytów władz radzieckich.
Podczas tourneé z zespołem Kirowa po Kanadzie w 1974 roku poprosił władze USA o azyl polityczny. Po jednym z przedstawień w Toronto wymknął się tylnymi drzwiami teatru i umknął oficerom KGB.
W latach 1974-1978 związany był ze sceną American Ballet Theatre. W tym okresie stworzył duet z Gelsley Kirkland. Opracował także własne wersje "Dziadka do orzechów" (1976) oraz "Don Kichota" (1978).
W 1976 roku po raz pierwszy zmierzył się z tańcem współczesnym. Wystąpił wtedy w "Push Comes to Shore" (balet Twyli Tharp), uznanym przez wielu krytyków za jego popisową rolę.
W 1978 roku Baryshnikow wstąpił do New York City Ballet, by pracować z George'em Balanchinem.
W 1980 roku powrócił do American Ballet Theatre, gdzie objął posadę dyrektora artystycznego. Krytykowano go za zbytnie odejście od żelaznych tradycji klasycznego ATB oraz za wprowadzenie do repertuaru eksperymentalnych dzieł młodych choreografów. Po 9 latach ustąpił ze stanowiska.
W 1990 roku, wspólnie z przyjacielem Markiem Morrisem, założył zespół tańca współczesnego White Oak Dance Project. Dla zespołu prace tworzyli m.in. Paul Taylor, Twyla Tharp, Dana Reitz, Lar Lubovitch i Jerome Robbins. W repertuarze znalazły się także choreografie m.in. Marthy Graham.
Od 2001 roku stoi na czele Baryshnikov Arts Center - centrum artystycznego skupionego na promowaniu sztuki eksperymentalnej i umożliwiającego profesjonalny rozwój młodym talentom w dziedzinie tańca, muzyki, teatru, filmu, designu i sztuk audiowizualnych.

W 1977 roku zadebiutował jako aktor filmowy w "Punkcie zwrotnym" - rola ta przyniosła mu nominację do Oscara i Złotego Globu. Zagrał także w kilku innych filmach: Białe noce (1985), Tancerze (1987), Gabinet doktora Ramireza (1991), Wewnętrzna sprawa CIA (1991) i serialu Seks w wielkim mieście (2004-2005).

FACET MA CHYBA SPRĘŻYNY W NOGACH....

niedziela, 27 grudnia 2009

Samorządowe Ognisko Baletowe w Białymstoku

Cóż....Pisząc tego bloga, trudno byłoby mi nie wspomnieć o placówce, w której praktycznie się wychowałam...Spędziłam tu blisko 16 lat swojego życia...


Historia Samorządowego Ogniska Baletowego sięga 1945 roku, kiedy to powstało Prywatne Studium Choreograficzne Cyryla i Tamary Januszkowskich. Zgłosiło się wówczas zaledwie trzynastu uczniów. Białystok leżał w gruzach. Był to okres, w którym niewiele osób myślało o rozwoju kulturalnym miasta. Najważniejszą rzeczą było odbudowanie domów i zakładów przemysłowych. Jednak determinacja i upór państwa Januszkowskich sprawiły, że szkoła rozpoczęła działalność. Placówka zyskała ogromne poparcie ówczesnego wojewody, a późniejszego Ministra Kultury, Stefana Dybowskiego. Głównym celem Studium choreograficznego było wykształcenie zawodowych tancerzy. Największą trudnością w jego realizacji okazały się warunki lokalowe. Studium nie miało własnej, stałej siedziby. Zajęcia odbywały się m.in. w ówczesnym Teatrze Miejskim (dziś budynek Kina „Ton”), w świetlicy PSS, w Domu Włókniarza, w pomieszczeniach II i III Liceum Ogólnokształcącego.
W 1946 roku, 12 czerwca, miał miejsce pierwszy występ uczniów Studium. Odbył się on na scenie Teatru Miejskiego.
W 1950 roku w wyniku reformy szkolnictwa nastąpiło upaństwowienie Studium Choreograficznego i nadanie mu nazwy Państwowe Ognisko Baletowe. Przeszło ono wówczas pod patronat Ministerstwa Kultury i Sztuki. Placówka niejako rozszerzyła zakres swego oddziaływania. Celem Ogniska Baletowego stało się „roztańczenie” dzieci i młodzieży, ich umuzykalnienie, a także wyrobienie w nich wdzięku i kultury tanecznej. Nauka w Ognisku trwała 6 lat i podzielona była na 2 działy: dział dziecięcy (dzieci w wieku 6-9 lat) i dział młodzieżowy (dzieci w wieku 9-12 lat).
Dwa lata później placówka zyskała stałą siedzibę, przy ulicy Kilińskiego. Pozwoliło to na przyjęcie większej liczby uczniów. Od tego czasu zaczął się systematyczny i prężny rozwój Ogniska, wyposażanie go w sprzęt, instrumenty i kostiumy.
Pierwsi wychowankowie Cyryla i Tamary Januszkowskich wykształcili się na zawodowych tancerzy, nauczycieli i instruktorów tańca. Do tego pokolenia należały między innymi Irena Mrówczyńska, tańcząca na scenie Opery Warszawskiej oraz Alicja Gęślicka, prowadząca zespoły tańca w Łodzi.
Wychowankami Ogniska byli także instruktorzy wielu białostockich zespołów, m.in.: Jan Krupa, Igor Korsan, Józef Ondruch, Wiesław Dąbrowski (późniejszy dyrektor Ogniska, obecnie choreograf w Zespole Pieśni i Tańca „Kurpie Zielone”), Henryk Małyszko.
Coroczne popisy uczniów zyskiwały coraz większą popularność. W 1965 roku odbył się koncert jubileuszowy z okazji dwudziestolecia działalności Państwowego Ogniska Baletowego. Był to dobry moment na podsumowanie ciężkiej wieloletniej pracy, zarówno pedagogów, jak i uczniów. Mury Ogniska opuściło już wówczas kilka pokoleń młodych tancerzy, instruktorów i nauczycieli. W programie koncertu znalazły się między innymi „Tańce Połowieckie” z opery „Kniaź Igor”, „Bolero” do muzyki M. Ravela, Walc (muz. F. Chopin), Walc Wiedeński (muz. J. Strauss) oraz tańce współczesne.
Od 1972 roku Państwowe Ognisko Baletowe znalazło się w strukturze Zespołu Placówek Kształcenia Artystycznego. Perspektywą lepszego rozwoju placówki stał się budynek Szkoły Muzycznej przy ulicy Podleśnej 2, w którym Ognisko otrzymało 3 własne sale do ćwiczeń, co umożliwiło przyjęcie znacznie większej liczby osób. Państwowe Ognisko Baletowe przeprowadziło się do nowej siedziby w roku 1974.
W roku szkolnym 1974/1975 na emeryturę odszedł dyrektor – Cyryl Januszkowski – oraz nauczyciele – Tamara Januszkowska oraz Henryk Małyszko. Stanowisko dyrektora objął wówczas dawny uczeń profesora Januszkowskiego – Wiesław Dąbrowski. Zaczął się kolejny okres prężnej działalności Ogniska. Dzięki nowym, znacznie lepszym warunkom zwiększa się liczba uczniów oraz kadry nauczycielskiej. W roku szkolnym 1981/1982 było ich aż 416, a zatrudnionych było siedmiu nauczycieli.
Nowy dyrektor, oprócz tańca klasycznego i ludowego, wprowadził także technikę taneczną, rytmikę i taniec charakterystyczny. Zajął się także wzbogaceniem kostiumerii. Wyposażył on Ognisko między innymi w stroje narodowe i ludowe. Zakupiono kontusze, stroje krakowskie, podlaskie, kurpiowskie, łowickie oraz stroje mołdawskie i rosyjskie.
Wiesław Dąbrowski był też kierownikiem artystycznym wszystkich popisów dorocznych. Zajmował się również działalnością choreograficzną. Największym osiągnięciem choreograficznym była impresja baletowa „Dzieci Oświęcimia” zrealizowana w 1980 roku do oratorium Krzysztofa Pendereckiego „Dies Irae”, przygotowana z okazji mijającego Międzynarodowego Roku Dziecka.
W 1999 roku Państwowe Ognisko Baletowe przemianowano na Ognisko Samorządowe.
Obecnie nauka w Ognisku trwa 8 lat i obejmuje dwa etapy: dział dziecięcy (klasy I – IV) oraz dział młodzieżowy (klasy V – VIII). Każdego roku uczniowie otrzymują świadectwa z ocenami z: techniki tanecznej, tańca ludowego i charakterystycznego oraz rytmiki. Po ukończeniu ósmej klasy absolwenci otrzymują świadectwo ukończenia nauki w Samorządowym Ognisku Baletowym.


Uczniowie SOB występują na terenie kraju i poza jego granicami (m.in. na Litwie, Łotwie, w Rosji, na Białorusi i we Włoszech). Uwieńczeniem pracy uczniów i pedagogów są coroczne koncerty organizowane w Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku.



Uczniowie Ogniska biorą udział w różnych uroczystościach i imprezach organizowanych przez miasto, m.in. festynach z okazji uchwalenia Konstytucji 3 Maja, wejścia Polski do Unii Europejskiej, z okazji Dnia Papieskiego, uroczystości związanych z obchodami odzyskania niepodległości przez Polskę. Młodzież z klasy reprezentacyjnej co roku uświetnia swoim występem koncerty galowe w ramach Moniuszkowskiego Festiwalu Podlasia organizowanego przez Białostockie Towarzystwo Śpiewacze im. Stanisława Moniuszki. Kilkakrotnie brała też udział w nagraniach programu „Studio weekend” w Telewizji Białystok.
Samorządowe Ognisko Baletowe nawiązało również współpracę z Komendą Wojewódzką Policji w Białymstoku. Uczniowie co roku występują w czasie finału konkursu „Nasze bezpieczeństwo” im. Brajana Chlebowskiego.



W chwili obecnej Samorządowe Ognisko Baletowe mieści się przy ul. Bohaterów Monte Cassino 25 (w budynku SP nr 2) w Białymstoku.
strona www - www.sob.bialystok.pl

poniedziałek, 7 grudnia 2009

Kolejna premiera - Tożsamość w BTL ;)

Już 21 grudnia w Białostockim Teatrze Lalek odbędzie się premiera kolejnej produkcji Studia Działań Kreatywnych DanceOFFnia i Podlaskiego Stowarzyszenia Tańca. Będzie to "Tożsamość"

" „Tożsamość” to połączenie muzyki, tańca, teatru oraz sztuk wizualnych, to pewna  idea, pod którą kryje się potrzeba rozmowy na ważne tematy, takie jak  tożsamość, tolerancja i szacunek dla drugiego człowieka. Artyści biorący udział w projekcie to dwa podlaskie bieguny kulturowe: Polacy z Białegostoku oraz Białorusini z Gródka i Hajnówki. Ta odmienność  prowadzi do tworzenia wspólnej płaszczyzny artystycznej." (cyt. za www.danceoffnia.pl)

Razem z "Tożsamością" grany będzie raz jeszcze "Ocean" - projekt stworzony przez Dymitra Kurakułowa i tancerzy Grupy Przejściowej.






Koncerty: 21 i 22 grudnia, godzina 19:00, Białostocki Teatr Lalek
Bilety w cenie 19zł, do nabycia w DanceOFFni.